Książki

Co wiemy o Bogu? Odpowiedzi na to pytanie człowiek poszukuje już od początku istnienia wszechświata. Ponieważ powstało tak wiele różnych teorii na ten temat, wielu ludzi jest zdezorientowanych i nie wie, gdzie szukać prawdy. Dlatego tak cenne jest świadectwo Pisma Świętego, Biblii. W tej Księdze nad księgami Bóg pokazał ludziom, kim On naprawdę jest.\n\nJednak nie możemy zgłębiać tego tematu jedynie naszym umysłem – potrzebujemy przede wszystkim wiary, gdyż czytamy: „Bez wiary zaś nie można podobać się Bogu; kto bowiem przystępuje do Boga, musi uwierzyć, że On istnieje i że nagradza tych, którzy go szukają” (Hebrajczyków 11,6).

Komentarz do Listów Jana

Apostoł Piotr otrzymał od Pana Jezusa nie tylko klucze Królestwa Niebios, lecz również zadanie, by paść Jego trzodę i strzec (Jana 21) oraz wzmacniać swoich braci. W pierwszym Liście apostoł Piotr przedstawia wciąż na nowo Pana Jezusa, jako przykład do naśladowania dla wierzących. Również szczególnym tematem tego listu są cierpienia, zarówno Pana Jezusa, jak też i wierzących. Swoim adresatom apostoł Piotr przedstawia także przyszłą chwałę, która po tych cierpieniach z pewnością nastąpi.
Z kolei w drugim Liście apostoł Piotr ostrzega wierzących przed:
1. Fałszywymi nauczycielami (2 P. 2,1).
2. Naśmiewcami, którzy będą podważać ponowne przyjście Chrystusa i nastanie Jego Królestwa (2 P. 3,3).
Przedmiotem tego Listu jest ta pewność, że nastanie kiedyś Królestwo
Pana Jezusa Chrystusa. Apostoł wspomina przemienienie uwielbionego Chrystusa na górze, które symbolizuje wypełnienie zapowiedzi proroków Starego Testamentu odnośnie przyszłego Królestwa i chwały Chrystusa. Niemniej zanim to nastąpi, musi nadejść całkowite zepsucie w chrześcijaństwie na skutek również fałszywych nauk, o czym zarazem pisze apostoł Piotr. W świadomości tych wydarzeń, wierzący mają wzrastać w łasce i poznaniu Pana Jezusa Chrystusa.

List do Kolosan nie przekazuje nam nowych prawd wiary. To, co omawiane jest w tym liście, możemy odnaleźć albo w Liście do Rzymian, albo w Liście do Efezjan. List do Kolosan leży dokładnie pomiędzy oba tymi listami. W swoich pouczeniach sięga dalej niż List do Rzymian, jednak nie tak daleko jak List do Efezjan. W Liście do Rzymian centralne miejsce zajmuje śmierć Pana Jezusa. Jego śmierć na krzyżu jest podstawą naszego zbawienia. List do Efezjan natomiast wiele miejsca poświęca zmartwychwstaniu Pana Jezusa. Choć list ten również przedstawia Jego śmierć jako punkt wyjściowy wszystkich chrześcijańskich błogosławieństw, to jednak podkreśla, że otrzymaliśmy je dzięki Jego zmartwychwstaniu. To dlatego w Liście do Efezjan mamy przed sobą Pana Jezusa, który co prawda był umarły, ale powstał z martwych. List do Kolosan ukazuje nam obie strony. Poucza nas, że umarliśmy z Chrystusem i że z Nim zostaliśmy wzbudzeni z martwych.

List do Tytusa przedstawia na pierwszym planie tematykę zewnętrznego porządku w Zgromadzeniu (Kościele), które jest przedstawione tutaj w charakterze domu Bożego. W kilku miejscach tego Listu jest mowa również o fałszywej nauce. Chrześcijański sposób życia i chrześcijańska nauka nie stanowią dwóch osobnych kwestii, lecz należą razem do siebie nawzajem. Właściwie w ten sposób można by krótko streścić zawartość tego dokumentu Słowa Bożego: nauka i praktyka znajdują tutaj wyraźne połączenie.

Ukazana w tym Liście łaska Boża przynosi zbawienie dla wszystkich ludzi, ale staje się narzędziem Bożego pouczenia dla tych, którzy tą łaskę szczerze z wiarą przyjęli, aby mogli prowadzić od tego momentu życie podobające się Bogu.

Pisarz listu mówi o sobie samym jako o słudze „Boga i Pana Jezusa Chrystusa”. Można przypuszczać, z dużym prawdopodobieństwem, że to właśnie Jakub zajmował wiodące miejsce pośród żydowskich wierzących w Jerozolimie (Dz. Ap. 12,17; 15,13; 21,18; Gal.2,12). Dlatego jest on odpowiednią osobą, aby skierować list do dwunastu pokoleń żyjących w rozproszeniu. Do nich właśnie kieruje swe pozdrowienia w pierwszym wersecie.

List Jakuba bardzo długo był błędnie rozumiany i odrzucany przez wierzących, którzy nie rozpoznali jego szczególnego charakteru. List ten bowiem jest odpowiedzią na problemy pierwszego chrześcijaństwa, kiedy to wierzący pochodzący z Żydów nie byli jeszcze odłączeni całkowicie od swego systemu religijnego. Z tego powodu niektórzy uważają, że list ten nie ma bezpośredniego odniesienia do naszych czasów, ponieważ nauka dotycząca Kościoła i jego niebiańskich błogosławieństw została już objawiona. Ale w obecnych czasach prawdziwi chrześcijanie żyją również pośród wielkiej rzeszy nominalnych wyznawców, którzy, podobnie jak dwanaście pokoleń, nie są poganami, ale wyznają prawdziwego Boga. Dlatego ten list, choć dotyczył pierwszego etapu chrześcijaństwa, ma też zastosowanie do jego ostatniego okresu.

W Starym Testamencie, Bóg powołał dla siebie jeden naród, natomiast Nowy Testament przedstawia nam, że w dzień Zielonych Świąt Bóg powołał dla siebie lud dla swojego imienia (Dz. Ap. 15,14) z wielu narodów – kościół.

Dzieje Apostolskie opisują początki kościoła (zgromadzenia). Co prawda nauka o kościele została nam przekazana nieco później za pośrednictwem apostoła Pawła, ale z księgi Dziejów Apostolskich możemy się nauczyć, w jaki sposób Bóg powołał kościół do istnienia, co cechowało go od samego początku i jaką rozwijał działalność. Ponieważ cechy pierwotnego kościoła powinny charakteryzować także nas, żyjących dzisiaj, studiowanie tej księgi ma bardzo praktyczne znaczenie.

W tej części rozważania Dziejów Apostolskich podjęte zostały szczegółowo trzy ważne tematy odnoszące się do biblijnej nauki, mające zastosowanie w obecnym czasie:

    •  Obietnica Ducha Świętego

    •  Wniebowstąpienie Pana

    •  Powołanie dwunastego apostoła

Już ponad 2000 lat upłynęło od momentu, gdy w Betlejem Judzkim narodził się Pan Jezus – Zbawiciel świata. Bóg pragnął zbawić świat i dlatego posłał na ziemię swojego Syna. Czterej ewangeliści prowadzeni Duchem Świętym, opisują Osobę Pana Jezusa Chrystusa, Jego życie oraz dzieło na krzyżu Golgoty.

Książka, którą trzymasz w ręce: „Manna na co dzień cz-1”, jest komentarzem do relacji ewangelistów oraz pomocą w regularnym czytaniu Biblii. Na każdy dzień wyznacza do przeczytania krótki odcinek Ewangelii, krótko go wyjaśniając.

Dalszy ciąg komentarza do Nowego Testamentu utrzymany w formie codziennego „odcinka”. Książka znakomicie pomaga w regularnym i systematycznym czytaniu Biblii i zachęca do zastanawiania się nad jej treścią.

Manna na co dzień cz-2 obejmuje zakres od Dziejów Apostolskich do 2. Listu do Koryntian.

Dalszy ciąg komentarza do Nowego Testamentu utrzymany w formie codziennego „odcinka”. Książka znakomicie pomaga w regularnym i systematycznym czytaniu Biblii i zachęca do zastanawiania się nad jej treścią.

Manna na co dzień cz-3 obejmuje zakres od Listu do Galacjan do Objawienia Jana.

Apostoł Piotr otrzymał od Pana Jezusa nie tylko klucze Królestwa Niebios, lecz również zadanie, by paść Jego trzodę i strzec (Jana 21) oraz wzmacniać swoich braci. W pierwszym Liście apostoł Piotr przedstawia wciąż na nowo Pana Jezusa, jako przykład do naśladowania dla wierzących. Również szczególnym tematem tego listu są cierpienia, zarówno Pana Jezusa, jak też i wierzących. Swoim adresatom apostoł Piotr przedstawia także przyszłą chwałę, która po tych cierpieniach z pewnością nastąpi.
Z kolei w drugim Liście apostoł Piotr ostrzega wierzących przed:
1. Fałszywymi nauczycielami (2 P. 2,1).
2. Naśmiewcami, którzy będą podważać ponowne przyjście Chrystusa i nastanie Jego Królestwa (2 P. 3,3).
Przedmiotem tego Listu jest ta pewność, że nastanie kiedyś Królestwo
Pana Jezusa Chrystusa. Apostoł wspomina przemienienie uwielbionego Chrystusa na górze, które symbolizuje wypełnienie zapowiedzi proroków Starego Testamentu odnośnie przyszłego Królestwa i chwały Chrystusa. Niemniej zanim to nastąpi, musi nadejść całkowite zepsucie w chrześcijaństwie na skutek również fałszywych nauk, o czym zarazem pisze apostoł Piotr. W świadomości tych wydarzeń, wierzący mają wzrastać w łasce i poznaniu Pana Jezusa Chrystusa.